مقدمه: آسیب به DNA اسپرم ممکن است با ناباروری مردان ارتباط داشته باشد. از عوامل مرتبط با این آسیب، استرس اکسیداتیو است که تحت تأثیر تعادل بین دریافت غذاهای پرواکسیدانی و آنتی اکسیدانی قرار دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط دریافت گروه های غذایی با شاخص فرگمنتاسیون DNA (DFI) اسپرم در مردان نابارور ایدیوپاتیک انجام شد. روش کار: این مطالعه مورد- شاهدی از اردیبهشت تا اسفند 1403 بر روی 300 نفر از مردان مراجعه کننده به مرکز ناباروری ابن سینا انجام شد. گروه مورد شامل 150 مرد با DFI اسپرم بیشتر از 30% و گروه شاهد، مردان با DFI کمتر از 20% بود. DFI اسپرم با کیت SDFA تعیین شد. دریافت­های غذایی با پرسشنامه بسامد خوراک نیمه کمّی روا و پایا برای یک سال گذشته جمع­آوری شد. رابطه هر یک از گروه های غذایی با DFI اسپرم بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون های کای اسکوئر، من ویتنی یو و رگرسیون لجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: افرادی که در بالاترین سهک مصرف سبزیجات قرار داشتند، با 28% کاهش احتمال DFI بالا مواجه بودند (002/0=Ptrend). همچنین مصرف میوه ها با 35% کاهش خطر همراه بود (001/0>Ptrend). مصرف سبزیجات زرد و نارنجی با 23% کاهش (005/0=Ptrend) و ترکیب میوه ها و سبزیجات با 40% کاهش خطر (001/0>Ptrend) اثرات محافظتی نشان دادند. از سوی دیگر، مصرف لبنیات پرچرب با 251% افزایش خطر (001/0=Ptrend)، گوشت های فرآوری شده با 227% افزایش (001/0=Ptrend) و چربی های جامد با 119% افزایش خطر DFI اسپرم مرتبط بودند (001/0>Ptrend). همچنین مصرف ماهی (28% کاهش)، مغزدانه ها (39% کاهش) و روغن زیتون (21% کاهش) همگی ارتباط معکوس و معناداری با DFI نشان دادند (برای همه موارد 05/0>Ptrend). نتیجه­ گیری: رژیم غذایی غنی از سبزی ها، میوه ها، ماهی، مغزدانه ها و روغن زیتون با DFI اسپرم ارتباط معکوس دارد، درحالی که مصرف لبنیات پرچرب، گوشت های فرآوری شده و چربی های جامد ممکن است خطر آسیب به DNA اسپرم را افزایش دهد.

از عوامل اتیولوژیک استفراغ شدید بارداری، افزایش پراکسیداسیون اسیدهای چرب و کمبود ویتامین ها و آنتی اکسیدان ها هستند. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط دریافت گروه های غذایی قبل از بارداری و ابتلاء به استفراغ شدید بارداری انجام شد. روش کار: این مطالعه مورد-شاهدی در سال 1400-1399 بر روی 171 نفر از زنان باردار 35-18 ساله مراجعه کننده به بیمارستان های تهران انجام شد. تشخیص ابتلاء به استفراغ شدید بارداری با استفاده از معیار کالج زنان و زایمان آمریکا صورت گرفت و افراد به دو گروه مورد و شاهد تقسیم شدند. با پرسشنامه بسامد خوراک نیمه کمی روا و پایا، شامل 168 ماده غذایی، دریافت غذایی افراد در یک سال گذشته قبل از بارداری جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و و آزمون های کای اسکویر، من ویتنی و رگرسیون لجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: مقدار چربی کل و چربی اشباع دریافتی در گروه مورد به طور معنی داری بالاتر از گروه شاهد بود. میانه دریافت ویتامین های گروه B و همچنین ویتامین های A و C در گروه شاهد به طور معنی داری بالاتر از گروه مورد گزارش شد. پس از تعدیل اثر متغیرهای مخدوش کننده، احتمال استفراغ شدید بارداری برای افراد در بالاترین سهک دریافت سبزی (43/0-19/0: CI، 39/0=OR) و میوه (83/0-31/0: CI، 51/0=OR) به طور معنی داری کمتر از افراد دریافت کننده در سهک اول بود. در مقابل، احتمال این بیماری برای افراد در بالاترین سهک دریافت گوشت فرآوری شده (11/6-04/1: CI، 93/3=OR) و امعاء و احشاء (03/5-23/1: CI، 39/2=OR)، به طور معنی داری بیشتر از افراد دریافت کننده در سهک اول بود. نتیجه گیری: ارتباط معکوس و معنی داری بین دریافت سبزی ها، میوه ها، ماهی و غذاهای دریایی، غلات سبوس دار، حبوبات، مغز دانه های روغنی، زیتون و روغن زیتون با استفراغ شدید بارداری مشاهده شد. در مقابل دریافت لبنیات پرچرب، گوشت های فرآوری شده، امعاء و احشاء، شیرینی ها، چربی های جامد با استفراغ شدید بارداری رابطه مستقیم و معنی داری داشت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: افسردگی یکی از چهار بیماری شایع در جهان می باشد و سازمان جهانی بهداشت پیش بینی کرده است که تا سال 2020، این اختلال دومین بیماری بزرگ جهان خواهد بود. با توجه به شایع بودن این عارضه در بین دانشجویان و اشاره مطالعات پیشین به نقش تغذیه در اختلالات روانی، مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه بین سطح افسردگی با گروه های غذایی مختلف در دانشجویان دختر ساکن خوابگاه انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه تحلیلی-مقطعی که در سال 1397 انجام شد، 345 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی قم که ساکن خوابگاه بودند، به روش تصادفی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از دو پرسشنامه بسامد خوراک و پرسشنامه افسردگی Beck جمع آوری شدند و با استفاده از آزمون های واریانس یک طرفه و رگرسیون تحلیل گردیدند. سطح معناداری آماری معادل (05/0

پیش زمینه و هدف: سرطان های کلورکتال و معده از شایع ترین انواع سرطان ها هستند. درک رابطه میان فاکتورهایی غذایی و این سرطان ها برای پیشگیری از سوءتغذیه و مدیریت آن در بیماران بسیار مهم است. این مطالعه باهدف بررسی مقایسه ای دریافت های غذایی و سنجه های تن سنجی بیماران سرطانی غیر متاستاتیک کلورکتال و معده با گروه افراد سالم انجام شد. مواد و روش کار: در این مطالعه توصیفی-مقطعی، 167 شرکت کننده (سرطان معده (51 نفر)، کلورکتال (58 نفر) و گروه کنترل (58 نفر) ارزیابی شدند. اندازه گیری پارامترهای تن سنجی با استفاده از روش های استاندارد انجام گردید؛ همچنین، دریافت های غذایی با استفاده از پرسشنامه یاد آمد 24 ساعته ارزیابی شد. در ادامه، تحلیل های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS-21 انجام شد. یافته ها: یافته های حاصل از مطالعه نشان داد، نمایه توده بدنی، دور کمر، نسبت دور باسن در گروه کنترل به طور معنی داری بالاتر بود (01/0>p)؛ همچنین در بیماران کلورکتال آیت نسبت ها بالاتر از سرطانی های معده بودند (01/0>p). ارزیابی دریافت های غذایی هر سه گروه نشان داد که دریافت کربوهیدرات، پروتئین، چربی و انرژی در گروه سرطان معده به طور معنی داری کمتر از گروه سرطان کلورکتال (01/0>p) بود. همچنین در گروه سرطان معده، دریافت انرژی، کربوهیدرات، پروتئین و چربی به طور معنی داری کمتر از دو گروه دیگر بود (05/0 >p). بحث و نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، به نظر می رسد بیماران مبتلابه سرطان تفاوت معنی داری در بین شاخص های تن سنجی و دریافت های غذایی با افراد غیر مبتلا دارند. پیشنهاد می شود از گروه درمانی متخصصین تغذیه برای بهبود وضعیت سلامت آن ها استفاده گردد.

سابقه و هدف: این بررسی با هدف تعیین سهم یارانه های غذایی و کالاهای مشمول یارانه در تامین نیازهای تغذیه ای خانوارهای ایرانی در شهر و روستا و گروه های اجتماعی – اقتصادی متفاوت انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه با استفاده از داده های طرح جامع مطالعات الگوی مصرف مواد غذایی خانوار و وضعیت تغذیه ای کشور طی سال های 81 ـ1379 و انتخاب خانوارها در شهر و روستا با نمونه گیری خوشه ای سیستماتیک انجام شد. برای ارزیابی وضعیت اجتماعی - اقتصادی، مشخصات کلی خانوار توسط پرسشگران مجرب پرسیده شد. داده های الگوی مصرف با استفاده از پرسشنامه های 24 ساعت یادآمد خوراک برای 3 روز متوالی گرد آوری شد. برای ارزیابی کالاهای یارانه ای از جدول توزین مستقیم اقلام غذایی عمده (برنج، روغن، قند و شکر)، ثبت دو روزه و جدول نحوه خرید اقلام غذایی عمده استفاده شد. در فایل داده ها، کالاهای یارانه ای و غیریارانه ای از یکدیگر مجزا و سهم آن ها از کل موادغذایی مصرفی و در تامین انرژی و درشت مغذی ها در خانوارهای ایرانی تعیین شد. به کمک روش تحلیل عاملی 3 عامل به عنوان متغیرهای وضعیت اجتماعی - اقتصادی در نظر گرفته شد و سهک های آن ها به دست آمد. سهک اول به عنوان گروه وضعیت اجتماعی - اقتصادی پایین، سهک دوم به عنوان گروه متوسط و سهک سوم به عنوان گروه با وضعیت بالا کدگذاری شد و سهم یارانه های غذایی در تامین انرژی و درشت مغذی ها در این گروه ها برآورد شد.یافته ها : در مجموع 7158 خانوار شامل 2496 روستایی (9/34%) و 4662 شهری (1/65%) مورد بررسی قرار گرفتند. بیشترین مصرف نان متعلق به گروه اجتماعی - اقتصادی پایین بود. انرژی، کربوهیدرات و پروتئین حاصل از نان در گروه های اجتماعی - اقتصادی بالاتر کمتر بود. در روستاها مصرف روغن نباتی جامد (82 گرم/نفر/روز) و در شهرها مصرف روغن نباتی مایع (6/3 گرم/ نفر/روز) بالاتر بود. با بالا رفتن وضعیت اجتماعی - اقتصادی، مصرف روغن نباتی جامد یارانه ای و آزاد و روغن کل کاهش و روغن نباتی مایع آزاد و سهم آن در شهرها افزایش یافت (به ترتیب در سهک ها 6/2، 0/3 و 1/4 گرم/ نفر/ روز). به همین ترتیب، سهم مصرفی قند و شکر و برنج آزاد در طبقات اجتماعی - اقتصادی بالاتر، بیشتر بود. در روستا و شهر سهم انرژی حاصل از نان (در طبقات اجتماعی - اقتصادی پایین، متوسط و بالا به ترتیب 42.3±0.5، 37.4±0.5 و 33.0±0.5 و در شهر به ترتیب 36.4±0.4، 30.0±0.3 و 26.4±0.3) و روغن نباتی جامد در طبقات پایین تر اقتصادی - اجتماعی بالاتر و انرژی حاصل از قند و شکر پایین تر بود. در شهر نیز انرژی حاصل از روغن نباتی مایع آزاد در طبقات پایین تر اقتصادی - اجتماعی، پایین تر بود. انرژی حاصل از برنج آزاد و برنج کل در طبقات اجتماعی - اقتصادی بالاتر افزایش داشت.نتیجه گیری: طبقات بالای اقتصادی - اجتماعی سهم کمتری از برنج، روغن و قند و شکر خود را به صورت یارانه ای دریافت می کنند. طبقات اجتماعی - اقتصادی پایین تر انرژی، کربوهیدرات و پروتئین بیشتری را از اقلام غذایی یارانه ای به دست می آورند.

مقاله پژوهشیمقدمه: نقش وضعیت متابولیکی در بیماری های قلبی- عروقی، استئاتوز کبدی و تغذیه در بین گروه های چاقی متابولیکی مبهم است. این مطالعه با هدف مقایسه ی شاخص های کاردیومتابولیکی، کبدی و دریافت غذایی در بین گروه های چاقی متابولیکی انجام شد.روش ها: 7464 شرکت کننده از شهر هویزه در این مطالعه ی مقطعی، به چهار گروه وزن طبیعی با وضعیت متابولیکی سالم (Metabolically healthy normal weight) MHNW و ناسالم (Metabolically unhealthy normal weight) MUNW، وزن غیرطبیعی (اضافه وزن-چاق) با وضعیت متابولیکی سالم (Metabolically healthy overweight/obese) MHOO و ناسالم (Metabolically unhealthy overweight/obese) MUOO تقسیم شدند. شاخص های کاردیومتابولیکی، کبدی و دریافت غذایی در بین گروه ها مقایسه شدند.یافته ها: گروه پرخطر MUOO، بیشترین فراوانی (57/36 درصد) را در بین گروه های چاقی متابولیکی داشت. نسبت دور کمر به لگن، شاخص چربی احشایی و شاخص دور کمر تعدیل شده برای وزن و اکثر شاخص های کاردیومتابولیکی در گروه های ناسالم متابولیکی به طور معنی دار مقادیر بیشتری داشتند. شاخص های کبدی در گروه های دارای اضافه وزن-چاق به طور معنی دار بزرگتر بودند. گروه های MUNW و MUOO بیشترین ارتباط مثبت را به ترتیب با شاخص ترکیب لیپوپروتئین و شاخص استئاتوز کبدی داشتند (0/001 > P). بیشترین دریافت چربی کل و اسید چرب تک غیر اشباع در گروه های MHNW و MHOO و بیشترین دریافت چربی اشباع در گروه MHNW بود.نتیجه گیری: گروه MUNW خطر بیشتری برای بیماری های قلبی- عروقی در مقایسه با گروه MHOO داشتند، پس ارتباط سلامتی متابولیکی با بیماری های قلبی- عروقی مهم تر از ارتباط چاقی با آن است. خطر استئاتوز کبدی و کبد چرب غیر الکلی در وزن غیرطبیعی بیشتر بود.

زمینه و هدف: در مطالعات اپیدمیولوژیک پرسشنامه بسامد خوراک (Food Frequency questionnaire = FFQ) معمولا مناسب ترین روش ارزیابی برنامه غذایی در طولانی مدت است که ارزیابی روایی و پایایی آن برای تعیین رابطه صحیح بین رژیم غذایی با بیماری ها امری ضروری می باشد. این مطالعه با هدف بررسی روایی نسبی و پایایی دریافت گروههای غذایی با استفاده از FFQ نیمه کمی در مطالعه قند و لیپید تهران انجام شد.روش کار: این مطالعه از نوع ارزیابی روایی و پایایی بود و بدین منظور 132 نفر در محدوده سنی 20 تا 75 سال (61 مرد و 71 زن) FFQ 168-قلمی را دوبار (FFQ1-FFQ2) به فاصله زمانی 14 ماه تکمیل نموده و هم چنین 12 یادآمد غذایی 24ساعته در 12 ماه متوالی جمع آوری شد. اولین یادآمد غذایی یک ماه بعد از تکمیل FFQ1 و یادآمد آخر یک ماه قبل از تکمیل  FFQ2پرسش شد. اقلام غذایی بر پایه مطالعات گذشته به هفده گروه غذایی تقسیم بندی شدند. با استفاده از روش Residual دریافت گروههای غذایی برای سن و انرژی دریافتی تعدیل گردید. ضرایب همبستگی اسپیرمن و Deattenuated و هم چنین مقایسه سهکهای دریافت گروههای غذایی از طریق آزمون کای دو بین میانگین 12 یادآمد غذایی 24 ساعته و FFQ2 برای تعیین روایی نسبی و ضرایب همبستگی Intraclass بین FFQ1 و FFQ2 برای تعیین پایایی FFQ به کار گرفته شد.یافته ها: میانگین سن و نمایه توده بدنی به ترتیب 35.5±16.8 سال و 25.5±5.2 کیلوگرم بر مترمربع بود. ضریب همبستگی اسپیرمن بعد از تعدیل اثر سن و Deattenuated برای روایی نسبی FFQ از 0.1 (چربی جامد) تا 0.77 (قندهای ساده) در مردان با میانگین 0.44 و از 0.12 (اسنک ها) تا 0.79 (قندهای تصفیه شده) در زنان با میانگین 0.42 متغیر بود. میانگین ضریب همبستگی Intraclass پس از تعدیل اثر سن و انرژی دریافتی برای پایایی FFQ، در مردان 0.51، (بالاترین مقدار در چای 0.91) و در زنان 0.59، (بالاترین مقدار در قندهای تصفیه شده 0.74) بود. میانگین درصد عدم توافق در مردان 7.3 و در زنان 9.3 بود. بیشترین درصد توافق برای گروه های غذایی اسنک ها و دسرها در مردان (%60.6) و چای و قهوه در زنان (%62.9) مشاهده گردید.نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که FFQ طراحی شده برای مطالعه قند و لیپید تهران برای اغلب گروههای غذایی، می تواند پایایی و روایی قابل قبول داشته باشد.

مقدمه: انتخاب غذا در کودکان اوتیسم دچار اشکال بوده و کمبودهای تغذیه ای در آنها دیده میشود. هدف از این مطالعه مقایسه شاخص های تن سنجی و دریافت غذایی کودکان اوتیسمی با کودکان سالم بود. روش کار: در این مطالعه مورد-شاهدی بسامد دریافت غذایی و شاخص های تن سنجی برای 90 کودک اوتیسم و 93 کودک سالم 5 تا 12 ساله با استفاده از پرسشنامه های بسامد خوراک غذایی و اطلاعات عمومی جمع آوری گردید. یافته ها: بررسی ها نشان داد تنها 23 درصد کودکان اوتیسم دارای نمایه توده بدن در محدوده نرمال بودند، درحالی که این میزان برای کودک سالم حدود 63 درصد بود. کودکان اوتیسمی در سهک بالای مصرف برای غلات کامل و تصفیه شده، روغن جامد و مایع، قند ساده، عسل و مرباها، نوشابه ها، اسنکها و دسرها و نمک و صدک پایین مصرف برای میوه و سبزیجات نسبت به کودک سالم قرار داشتند. نتیجه گیری: نمایه توده بدن در کودکان اوتیسم با توجه به افزایش وزن در این کودکان باید مورد توجه قرار گیرد. همچنین دریافت های غذایی کودک اوتیسم با کودک سالم متفاوت است و باید مورد بررسی قرار گیرد.